Vietnamese
Alex อ่านนิทานที่ห้องสมุดชุมชน เรียนสุภาษิตจาก Bà Mai และเล่าเรื่องราวของครอบครัวที่โต๊ะอาหาร ขณะที่ Minh ถ่ายทำสารคดีสั้น เขาฝึกการเล่าเรื่องให้ลื่นไหล การเล่ามุกให้ถึงจุดขำ และสำนวนดั้งเดิม เรียนรู้การเล่าเรื่อง การใช้สุภาษิต และการปล่อยมุกให้ได้ผล
คำแนะนำเสียง: อังกฤษ
บทเรียน 2 บทเรียนแรกฟรี การสมัครสมาชิกจะปลดล็อกส่วนที่เหลือ ทั้งที่นี่และในแอป
ความคล่องแคล่ว ระดับ 2 - ตอนที่ 1
บทเรียน 1 ถึง 10Alex สมัครเป็นสมาชิกห้องสมุดชุมชนเล็ก ๆ ริมทะเลสาบตะวันตก และถามบรรณารักษ์ว่าหนังสือนิทานพื้นบ้านเล่มหนึ่งเป็นเรื่องเกี่ยวกับอะไร.
ที่ห้องสมุดชุมชน อเล็กซ์อ่านออกเสียงบรรทัดแรก ๆ ของนิทานพื้นบ้าน ได้รับการแก้ไขเสียงวรรณยุกต์ และได้เรียนรู้วิธีเปิดเรื่องนิทานแบบคลาสสิก.
ที่บ้าน Alex เล่านิทานพื้นบ้านที่เขาอ่านที่ห้องสมุดให้ภรรยาฟังทีละขั้นตอน โดยใช้คำที่แปลว่า อันดับแรก จากนั้น หลังจากนั้น และในที่สุด.
ที่ห้องสมุดชุมชน เพื่อนบ้านวัยเกษียณคนหนึ่งเล่านิทานสั้นๆ เรื่องเสือให้อเล็กซ์ฟัง และอเล็กซ์ได้เรียนรู้วิธีเล่าช่วงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหันซ้ำ โดยใช้คำขึ้นต้นที่เหมาะสมและการหยุดเว้นจังหวะ.
ที่ห้องสมุดชุมชน อเล็กซ์และบรรณารักษ์อ่านนิทานเรื่องสุนัขจิ้งจอกกับอีกาแบบแบ่งบทบาท และเรียนรู้คำกริยาที่ใช้ระบุว่าใครพูด ถาม ตอบ และกระซิบ.
ระหว่างดื่มชา อเล็กซ์เล่านิทานเรื่องสุนัขจิ้งจอกกับอีกาให้มิญห์ฟัง โดยบอกเหตุผลด้วยคู่คำที่มีความหมายว่าเพราะและจึง.
อเล็กซ์กับภรรยาคุยกันถึงตัวเอกของนิทานพื้นบ้านที่เขากำลังอ่าน โดยใช้คำว่า แม้ว่า และ แต่ เพื่อเปรียบเทียบความยากจน ความใจดีของตัวเอก และเศรษฐีผู้โลภมาก.
เพื่อนบ้านผู้สูงวัยเล่านิทานเรื่องชาวนากับควายท่ามกลางสายฝนให้อเล็กซ์ฟัง แล้วอเล็กซ์ก็เล่าเรื่องนั้นอีกครั้งโดยใช้คำที่หมายถึง "เมื่อ" และ "ในขณะที่".
ที่บ้านในฮานอย อเล็กซ์บรรยายลักษณะชาวนาในนิทานพื้นบ้านให้เฮืองฟัง ขณะที่เธอร่างภาพโปสเตอร์สำหรับกิจกรรมเล่านิทาน โดยใช้คำคุณศัพท์แบบคำซ้ำที่ให้ภาพชัดเจน.
ช่วงเวลาเล่านิทานที่ห้องสมุดชุมชนจบลงแล้ว: Alex อ่านหน้าสุดท้าย บอกข้อคิด และขอบคุณผู้ฟัง.
ความคล่องแคล่ว ระดับ 2 - ตอนที่ 2
บทเรียน 11 ถึง 20บนระเบียงเหนือร้านกาแฟของครอบครัว คุณยายรินชาและเล่าสุภาษิตเก่าแก่เกี่ยวกับความกตัญญู แล้วอเล็กซ์ก็ขอให้คุณยายพูดช้า ๆ พูดทวนตาม และสัญญาว่าจะจำไว้.
ที่ระเบียง อเล็กซ์เหนื่อยกับการเรียนเครื่องหมายวรรณยุกต์ และคุณยายไมตอบด้วยสุภาษิตสองท่อนเกี่ยวกับความพยายามและผลลัพธ์.
มินห์เป็นหวัด คุณยายจึงยกสุภาษิตเรื่องม้าป่วยตัวเดียวที่ทำให้ทั้งคอกเป็นห่วง อเล็กซ์ถามว่าสุภาษิตนี้หมายความว่าอะไรและนำซุปมาให้.
ที่ระเบียง คุณยายเตือน Minh เรื่องคนที่คบหาด้วยสุภาษิตสองวรรคที่สอดคล้องกัน และ Alex ถามว่าตัวเองเป็นตะเกียงหรือเปล่า.
บนระเบียงเหนือร้านกาแฟ อเล็กซ์ถามคุณยายว่าสุภาษิตเกี่ยวกับการช่วยเหลือผู้อื่นหมายความว่าอะไร ลองอธิบายด้วยคำพูดของตัวเอง และได้รับการแก้ไขอย่างอ่อนโยน.
ที่คาเฟ่ Alex และพ่อตาเห็นคนแปลกหน้านำกระเป๋าที่หายไปมาคืน และชายสูงวัยก็ยกสำนวนที่รู้จักกันดีมาเปรียบกับเหตุการณ์นั้น.
ภรรยาของอเล็กซ์ให้คุณยายดูโปสเตอร์ใหม่ และคุณยายตอบด้วยสุภาษิตที่เปรียบเทียบไม้ดีกับสีเคลือบดี.
บนระเบียง คุณยายมอบสุภาษิตเกี่ยวกับการจับไม้พายให้มั่นท่ามกลางคลื่นใหญ่ให้แก่อเล็กซ์ที่กำลังประหม่า และเขาก็สัญญาว่าจะไม่มีวันยอมแพ้.
อเล็กซ์วางหนังสือที่อ่านค้างไว้ครึ่งเล่ม แม่ยายและคุณยายจึงสอนรูปประโยค 'เมื่อเริ่มแล้วต้องทำให้จบ' และสุภาษิตเกี่ยวกับการเดินทางและการเรียนรู้ให้เขา.
ที่โต๊ะอาหารเย็นของครอบครัว อเล็กซ์ตอบคุณยายด้วยสุภาษิตที่คุณยายเคยสอนเขา แล้วทุกคนในครอบครัวก็เห็นด้วย แซว และหัวเราะกัน.
ความคล่องแคล่ว ระดับ 2 - ตอนที่ 3
บทเรียน 21 ถึง 30Minh ตั้งกล้องเพื่อถ่ายสารคดีสั้นเกี่ยวกับครอบครัว และ Alex ได้รับการชวนให้ลองเล่าเรื่องครอบครัวสักเรื่อง.
ระหว่างที่มินห์ถ่ายสารคดีครอบครัว อเล็กซ์เริ่มเล่าเรื่องโดยใช้คำบอกเวลาเป็นจุดเริ่มต้น: ตอนที่เขาเพิ่งมาฮานอยใหม่ๆ เขาเห็นอะไร และอะไรที่ทำให้เขากลัว.
ขณะที่มินห์ถ่ายวิดีโอ อเล็กซ์เล่าเรื่องวันแรกของเขาและเรื่องน่าประหลาดใจที่เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อน ตั้งแต่บันไดสูงชันไปจนถึงการได้มีครอบครัว.
ที่โต๊ะอาหารของครอบครัว พ่อของมินห์เล่าเรื่องวันแรกที่ปั่นจักรยานท่ามกลางสายฝนแบบเกินจริงสุดๆ และอเล็กซ์ก็แซวพ่อ.
ที่โต๊ะอาหารของครอบครัว ลานเล่าว่าตนเคยหุงข้าวไหม้สามครั้ง โดยนับเป็นครั้งที่หนึ่ง ครั้งที่สอง และครั้งที่สาม แล้วเก็บมุกอบอุ่นหัวใจไว้ปิดท้าย.
ที่โต๊ะอาหารของครอบครัว มิญเล่าเรื่องสมัยมหาวิทยาลัยและให้อเล็กซ์กับภรรยาทายว่าศาสตราจารย์ทำอะไร ก่อนจะเฉลยมุกตบท้าย.
ที่โต๊ะอาหารของครอบครัว อเล็กซ์เล่าเรื่องที่ตัวเองปล่อยไก่: เขานึกว่าถ้วยน้ำจิ้มเป็นซุป แต่กลายเป็นว่ามันคือน้ำปลา.
หลังจากที่อเล็กซ์เล่าเรื่องน้ำจิ้มจบ ครอบครัวก็แสดงปฏิกิริยาที่โต๊ะอาหารด้วยเสียงหัวเราะ คำอุทาน และคำเตือนอย่างอ่อนโยน ขณะที่มินห์ถ่ายวิดีโออยู่.
ในมื้อค่ำของครอบครัวขณะที่มินห์ถ่ายวิดีโอ อเล็กซ์เล่าเรื่องของเขาเกินจริง และครอบครัวก็แซวเขาด้วยการปฏิเสธอย่างขี้เล่น จนกระทั่งเขายอมรับและขอให้ทุกคนยกโทษให้.
ที่โต๊ะอาหารของครอบครัว คุณยายเล่านิทานเรื่องสุดท้ายจบ และทุกคนต่างกล่าวขอบคุณกันและกันเมื่อภาพยนตร์สารคดีเสร็จสมบูรณ์.