ไทย
แจ็กอ่านเรื่องไทยออกเสียงดังที่ชมรมห้องสมุดในธนบุรี เรียนสุภาษิตจากคุณยาย และเล่านิทานที่โต๊ะครอบครัว ขณะที่ทีถ่ายทำสารคดีเกี่ยวกับเรือเก่าแห่งแม่น้ำ เรียนการเล่าเรื่อง พร้อมสุภาษิตและมุกปิดท้าย
คำแนะนำเสียง: อังกฤษ
บทเรียน 2 บทเรียนแรกฟรี การสมัครสมาชิกจะปลดล็อกส่วนที่เหลือ ทั้งที่นี่และในแอป
ความคล่องแคล่ว ระดับ 2 - ตอนที่ 1
บทเรียน 1 ถึง 10เช้าวันเสาร์ที่ร้านก๋วยเตี๋ยวท่ามกลางฝน บรรณารักษ์ที่ได้ยินเสียงท่าเรือริมแม่น้ำ: คุณแจ็คจากวิทยุใช่ไหม; ใช่ครับ เรื่องเรือ; ฉันมีชมรมอ่านนิทาน; อ่านออกเสียงเหรอ?
อังคารแรกของแจ็คที่ชมรมอ่านในห้องสมุดประชาชนที่คลองสาน: คืนนี้ชมรมมีคนอ่านใหม่; ฝรั่งอ่านนิทานไทย แบบนี้ต้องฟัง; เริ่มแบบที่นิทานทุกเรื่องเริ่ม; กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว; ช้าหน่อย เรามีทั้งคืน; มีกบตัวหนึ่งอยู่ในกะลา; อยู่มาวันหนึ่งกะลาแตก; ดี สระยาวของคุณยาว: วิธีเปิดนิทาน.
หลังการอ่านที่ห้องสมุดประชาชนคลองสาน ครูสมศักดิ์พูดถึงคำในหนังสือกับคำในปาก: คุณอ่านคำในหนังสือที่แปลว่า “ดังนั้น/จึง” เหมือนอ่านข่าว; หนังสือเขียนแบบนั้น; หนังสือพูดคำหนึ่ง ปากพูดอีกคำหนึ่ง; แบบหนังสือหรือแบบปาก; อ่านแบบหนังสือ เล่าแบบปาก; เพราะงั้นชมรมอ่านอย่างหนึ่ง เล่าอย่างหนึ่ง; เล่าอย่างหนึ่งเหรอ?
วันอาทิตย์ที่ท่าเรือ ตี๋มีกล้องกับแผน: ผมกำลังทำหนังเรื่องเรือเก่า; หนังเหรอ?
เช้าวันเสาร์สิบโมงที่มุมเด็กของห้องสมุดประชาชนเขตคลองสาน ฟอนนั่งแถวหน้า: มุมเด็ก สิบนาที; สวัสดี วันนี้เรื่องเสือกับจระเข้; ลุงคะ ทำไมเสืออยากกินคน; เพราะเขาร้องเพลงดัง; แล้วจระเข้ล่ะ; เขาวิ่งลงน้ำแล้วเจอจระเข้; ทำไมไม่ปีนต้นไม้; เขาไม่ได้ถามหนูก่อน: วิธีที่ผู้ใหญ่พูดกับเด็ก และคำว่า “ลุง” ในภาษาของเด็ก.
ท่าเรือวันอาทิตย์ ตี๋อยู่หลังกล้อง แจ็คถือไมค์: พ่อครับ เล่าเรื่องท่าเรือนี้ให้ฟังหน่อย; ของพ่อสามลำ เหมือนเดิม; ช่วยเล่าเรื่องแม่ นวลหน่อย; เรือของพ่อ ชื่อของแม่; ตอนนั้นแม่น้ำเป็นยังไงบ้าง; เรือเต็มแม่น้ำ ไม่มีสะพาน; แล้วทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะลูก; ลืมกดปุ่ม: การขอให้ใครสักคนเล่า.
คืนเล่าเรื่องที่วงอ่านหนังสือในคลองสาน ไม่มีหนังสือ: คืนนี้เล่าอะไรจากซอยของคุณ; พองูเข้าร้าน ทุกคนก็ออกหมด; แจ็ค ซอยของคุณล่ะ; พอผมขึ้นเรือ เรือก็ออก; แล้วผมก็ตกน้ำ จากนั้นป้าอ้อยหัวเราะ; แล้วสุดท้ายล่ะ; สุดท้ายผมไม่ตกอีกเลย; จบผิด สุดท้ายคุณแต่งงาน: คำที่ช่วยเรียงลำดับเรื่องเล่า.
ที่เคาน์เตอร์ห้องสมุดในคลองสาน คุณวันยื่นหนังสือให้แจ็ค: เล่มนี้ สุภาษิตห้าร้อย; น้ำขึ้นให้รีบตัก...ตักอะไร; แปลว่า มีโอกาสต้องรีบ; แล้วขี่ช้างจับตั๊กแตน; หมายถึง ออกแรงมากเพื่อเรื่องเล็ก; อังกฤษก็มีสำนวนนี้เหมือนกัน; ยืมได้สามอาทิตย์; ขอบคุณครับ ยายรู้มากกว่าหนังสือ: การบอกว่าสุภาษิตหมายความว่าอะไร.
อู่ของแจ็คริมคลองที่ธนบุรี ตี๋อยู่หลังกล้อง ต้นถือไฟ: บอกผู้ชมสิว่าเราอยู่ที่ไหน; ท่านผู้ชมครับ ที่นี่คืออู่ของผม; นี่คือแม่ นวล กงใหม่; บอกสิว่าเรือหางยาวคืออะไร; เครื่องอยู่บนไม้ยาว นั่นแหละคือหาง; นี่คือเครื่องเก่า ยังวิ่งอยู่; นี่คือต้น พูดมากกว่าเครื่อง; คัท เก็บเครื่อง ตัดต้น: วิธีของเสียงพากย์ในการบอกว่า “นี่คือสิ่งนั้น”.
คืนเล่าเรื่องที่วงอ่านหนังสือในคลองสาน เรื่องแท็กซี่ของแจ็คเล่าสองรอบ: ผมบอกแท็กซี่ว่าไปท่าเรือ ปรากฏว่า; หยุด คุณเล่าตอนจบตรงกลาง; เหรอ; “ปรากฏว่า” กับ “ที่ไหนได้” ต้องพูดตอนจบ; เล่าใหม่ ท่าเรือไว้ตอนจบ; เขาบอกได้แล้วขับไปชั่วโมงนึง; ที่ไหนได้ ผมเห็นเครื่องบิน; ที่แท้สนามบินมีท่าเรือ: คำที่ทำให้เรื่องมีหักมุม และตำแหน่งที่ควรอยู่.
ความคล่องแคล่ว ระดับ 2 - ตอนที่ 2
บทเรียน 11 ถึง 20บ่ายวันอาทิตย์ที่บ้านหลังท่าเรือ หนังสือสุภาษิตห้าร้อยของห้องสมุดวางบนโต๊ะ: ยายครับ สุภาษิตไหนของยาย; ของแม่น้ำ: น้ำขึ้นให้รีบตัก; แล้วตอนน้ำลดล่ะ; น้ำลดตอผุด แล้วรู้ว่าใครซื่อสัตย์; แม่ครับ เขากำลังจดอยู่นะ; บทนี้: มือไม่พายเอาเท้าราน้ำ; บทนี้ว่าลุงชัยเหรอ; พอแล้ว ท้องอิ่มเรียนไม่เข้า: คำสั่งแบบสุภาษิต เงื่อนไขก่อน แล้วตามด้วยคำเล็กๆ ที่แปลว่า “ให้/ปล่อยให้” และกริยา.
ครัวยายในบ้านหลังท่าเรือ ข้าวเหนียวอยู่บนโต๊ะ: ตอนยายยังเด็ก เขาว่า สีซอให้ควายฟัง; แปลว่าอะไร; อธิบายไปเถอะ ควายก็เคี้ยวไป; แล้วใครเป็นควาย; ก็ชัยไง สมัยนั้นยายอธิบายอีสานให้เขาตั้งปี; แล้วตอนนี้; สมัยก่อนลูกเขยกิน ตอนนี้จด; ตอนยายยังเด็ก มีแต่ฝน: คำพูดของกาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว.
ร้านของป้าอ้อยเช้าวันหนึ่งปลายฤดูฝน มอเตอร์ไซค์ของนุ้ยจอดอยู่ริมถนน: ป้าอ้อย เปิดร้านที่สองสิ; ช้าๆ ได้พร้าเล่มงาม; อย่างที่เขาว่า น้ำขึ้นให้รีบตัก; บทไหนชนะ; ตามสุภาษิต จับปลาสองมือก็หลุดหมด; พอก๋วยเตี๋ยวมา สุภาษิตก็หยุด; ไม่เข้าตำรานะ แจ็ค; ตอนนี้เข้าแล้ว: วิธีอ้างสุภาษิต.
บ้านหลังท่าเรือ กล้องของตี๋ถ่ายยาย: ยาย เล่าให้ฟังหน่อยว่าแม่ นวล มาได้ยังไง; เล่ากันว่าพ่อของชัยซื้อเธอด้วยข้าว; จริงเหรอ; ยายได้ยินมาจากแม่เขา แม่เขาไม่ได้โกหก แค่ลืม; แล้วชื่อ; เขาว่าตั้งชื่อตามเมียของเขา คือเรือนั่นแหละ; ได้ยินว่ายายมาลำนี้; ยายไม่ได้อยู่ในเรื่อง ยายคือเรื่อง: คำพูดแบบเล่าลือ.
ปากซอย นุ้ยอยู่บนมอเตอร์ไซค์และตี๋มาพร้อมกล้อง: ตี๋ยืนตั้งชั่วโมง ยังกับนกยาง; นกยางเหรอ; ยืนตั้งนานได้ปลาตัวเดียว; แต่เรือด่วนเหมือนโปสการ์ด; เหมือนโปสการ์ดจากปีที่ฉันเกิด; พูดราวกับเคยพายเรือ; พ่อฉันก็มีเรือเหมือนกัน; งั้นอยู่ในหนัง เป็นนกยาง: คำพูดที่ใช้เปรียบเทียบ.
บ้านหลังท่าเรือ มะลิหลับอยู่บนตักของน้ำ ยายเล่านิทานเก่าวิธีของยาย: มีผู้ชายคนหนึ่งเข้าป่าไป; เพราะเขาร้องเพลง เสือก็มา; เขาหนีไปไหน; ลงน้ำ ก็เลยคว้าขอนไม้ แล้วขอนไม้นั้นเป็นจระเข้; ยาย มะลิหลับแล้ว; ดี ตอนนี้ทำให้แม่ของเธอร้องไห้; หนีเสือปะจระเข้; มันอิ่มแล้ว ก็เลยพาเขาข้ามไป จบ: เหตุและผลในนิทาน.
เวลาเข้านอนที่แฟลตในคลองสาน แจ็คเล่าและน้ำคอยแก้: กาลครั้งหนึ่งมีเรือเล็กๆ; เล็กกว่านั้นอีก เป็นเรือจิ๋วๆ; วันหนึ่ง จ๋อม ปลาอยู่ในเรือ; มะลิชอบจ๋อม จ๋อมอีกที; จ๋อม เรือไปบ้านยายช้าๆ; แล้วก็โครม; ไม่โครม เรือถึงเบาๆ จบ; ตอนนี้คุณเป็นนักเล่าเรื่องแล้วนะ แจ็ค: การซ้ำคำเพื่อให้เห็นภาพ และคำเลียนเสียงของนิทาน.
เย็นวันอังคารที่ห้องสมุดประชาชนในคลองสาน ครูสมศักดิ์ทดสอบวงอ่าน: แจ็ค วัวหายล้อมคอก; สายไปแล้ว ฝรั่งมีม้า; สุภาษิตเตือนว่าอะไร; เตือนให้ล้อมคอกก่อน; ส่วนจระเข้ล่ะ สอนว่าอะไร; ยายว่าจระเข้ใจดี; ยายผิด แต่ยายชนะ; สอนให้รู้ว่ายายชนะ: คำพูดของคติสอนใจ.
ร้านของป้าอ้อยบ่ายที่ฝนตกช้าๆ นุ้ยอยู่ใต้กันสาด: ปีแรกฉันขายได้วันละสิบชาม; แล้วก็; แล้วก็เรือด่วนย้ายมาเข้าซอยนี้ วันละร้อยชาม; ต่อสิ; ชัยซื้อหม้อใบที่สอง แล้ววันแรกก็ตกลงแม่น้ำ; จริงเหรอ; ยังอยู่ข้างล่างนั่นแหละ พอน้ำลดจะเห็นหูหม้อ; น้ำลดตอผุด น้ำลดหม้อโผล่: คำพูดของคนฟังที่ช่วยให้คนเล่าเล่าต่อได้.
คืนลอยกระทงบนเรือของครอบครัว แม่น้ำเต็มไปด้วยแสงไฟ ตี๋ถ่ายทำ ยาย น้ำ และมะลิอยู่บนเรือ: ยาย พูดอะไรกับกล้องหน่อย; เรือคว่ำในหนอง ทองจะไปไหน; จะไปไหนครับยาย; ไม่ไปไหน อยู่ในครอบครัว; อู่ของแจ็ค หนังของผม จะไปไหน; ถ้าตกน้ำจะถ่ายยังไง; ปล่อยไปเถอะมะลิ ใครจะรู้; ใครจะรู้ พรุ่งนี้เด็กคนหนึ่งงมขึ้นมาแล้วเอาไปขายใหม่: คำถามที่ไม่ต้องมีคำตอบ.
ความคล่องแคล่ว ระดับ 2 - ตอนที่ 3
บทเรียน 21 ถึง 30มื้อเย็นวันพ่อที่บ้านหลังท่าเรือ ทั้งครอบครัวอยู่พร้อมหน้าที่โต๊ะ: ส่วนฉันน่ะ คิดว่าตัวเองพายเรือเป็น; แล้วพ่อ呢; ลุงชัยไม่พูดสักคำ; ฉันยื่นไม้พายให้ลุง แค่นั้น; เรือหมุนสองรอบ; สามรอบ แล้วฉันก็พูดคำเดียว ช้าๆ; ส่วนไม้พายมีรอยฟัน; ส่วนพ่อ พูดช้าๆกับทุกคน: เอาหัวข้อขึ้นก่อน ด้วยคำเล็กๆที่ใช้ทำเครื่องหมายหัวข้อนั้น.
ท่าเรือยามค่ำคืน เรือผูกไว้ ลุงชัยกับแจ็คยืนอยู่บนแผ่นไม้: พ่อจะออกเรือก่อนฟ้าสาง; ทุกวันเลย; ทุกเช้า ยกเว้นวันปีใหม่; เมื่อก่อนฉันนอนที่หัวเรือ บนกระสอบข้าวสาร; แล้วคุณเคยถือท้ายไหม; ตั้งแต่อายุสิบ พ่อไม่พูดอะไรเลย; คุณก็ไม่เคยพูดอะไรเหมือนกัน; ฉันพูดเรื่องหนึ่งครั้งเดียว ไม่พูดซ้ำ: นิสัยในอดีต.
แฟลตของตี๋กับบีแถววงเวียนใหญ่ หนังอยู่บนแล็ปท็อปและยังไม่มีคำพูด: หนังไม่มีคำพูด คุณเขียนบท; ฉันเหรอ เป็นภาษาไทย; คุณอ่านออกเสียงทุกสัปดาห์; ขณะเมืองหลับ แม่น้ำตื่นแล้ว; ขณะเมืองหลับ เรือออกไปแล้ว; หลังเรือออก ตลาดก็เปิด; ก่อนแดดออก ข้าวขายหมดแล้ว; ก่อนอู่เปิด ช่างเลือกไม้: เชื่อมประโยคของหนังเข้าด้วยกันตามเวลา.
แฟลตของตี๋แถววงเวียนใหญ่ ไมโครโฟนอยู่บนโต๊ะ และหมาเพื่อนบ้านตื่นแล้ว: เอาใหม่ตั้งแต่ต้น ช้าลงหน่อย; ขณะเมืองหลับ แม่น้ำตื่นแล้ว; หมา соседข้างบ้านก็ตื่นแล้ว; อีกที ดังกว่าหมา; ดังขึ้นหรือเบาลง เลือกอันเดียว; ดังขึ้นนิดนึง ช้าลงเยอะ; ขณะเมืองหลับ หมาก็ตื่นแล้ว; เก็บอันนั้นไว้ตอนจบ: มากกว่าและน้อยกว่า หลังคำบรรยาย.
อู่เก่าที่คลองบางหลวง ตี๋อยู่หลังกล้อง และช่างวิชัยนั่งที่ม้านั่งของเขา: อู่นี้ต่อเรือกี่ลำแล้ว; ฉันหยุดนับที่สองร้อย ทั้งที่เมียฉันจดไว้; แล้วตอนนี้ล่ะ; ปีละลำ ถึงแม้ไม่มีใครสั่ง; ถึงแม้ไม่มีใครซื้อ; แต่สุดท้ายก็มีคนซื้อ; แล้วใครสอนคุณต่อเรือ; พ่อฉัน ทั้งที่พ่อบอกว่าแค่ให้ฉันดู: “ถึงแม้ว่า” ในสามรูปแบบ.
มื้อเที่ยงวันปีใหม่ที่บ้านหลังท่าเรือ ทั้งโต๊ะเล่าเรื่องน้ำท่วมของนุ้ยไปกับเขา: ปีน้ำท่วม ฉันขี่รถลงน้ำไง; เขาขี่ลงไป แล้วมันก็อยู่ตรงนั้น จบ; บอกแล้วไงว่ามันจะอยู่ตรงนั้น; แล้วคุณยังพายมอเตอร์ไซค์กลับบ้านอีกนะ; ฉันเข็นต่างหากไง น้ำถึงเอว กับปลา; แล้วปลาล่ะ; ป้าอ้อยทำกินสิ แน่นอน; ฉันทำเอง มอเตอร์ไซค์ยังเหม็นปลาอยู่เลย: คำเล็กๆที่แต่งสีสันให้เรื่องเล่า.
แฟลตที่คลองสาน เย็นก่อนวันฉาย น้ำนั่งฟัง: ซ้อมกับฉันก่อน; ช่างต่อเรือมาหนึ่งเดือนแล้วอยู่ต่อหกปี; แล้วสรุปสั้นๆล่ะ; สรุปสั้นๆ เดือนนั้นยาว แค่นั้น; แล้วตอนกลาง; ตอนกลางเป็นเรือกับผู้หญิงทาสี; แล้วตอนจบ; แค่นั้นเอง เรือยังไม่เสร็จ จบ: การสรุปเรื่อง และการปิดเรื่อง.
ห้องโถงห้องสมุดที่คลองสานในเดือนมกราคม เด็ก ๆ นั่งแถวหน้าและหนังกำลังจะเริ่ม: ขอต้อนรับทุกคนสู่คืนดูหนัง ขอแนะนำตี๋กับแจ็ค ขอบคุณครับ หนังสั้น เรือเก่า ขอขอบคุณคุณวันกับยายครับ ลุงแจ็ค ในหนังมีกบไหมคะ ไม่มีกบนะฝน มีจระเข้ เชิญนั่ง ปิดไฟ ในหนังลุงพูดช้าลง: คำว่า “ขอ” ไว้หน้าคำกริยา เวลาอยู่ต่อหน้าคนดู.
ห้องโถงห้องสมุดหลังหนังจบ เปิดไฟกลับมาแล้ววงถาม: ทำไมผู้ชายจากซีแอตเทิลถึงมาต่อเรือไทย ไม่ใช่ว่าฉันเลือกเรือ แต่เรือต่างหากที่เลือกฉัน ทำไมถึงจบที่ยาย เพราะเรือยังไม่เสร็จ คราวนี้ตอนจบมาอยู่ท้าย เพราะฉันมีครู ไม่ใช่แค่มีครู เขายังมียายด้วย: ทำไมถึง, ไม่ใช่ว่า, แต่.
โต๊ะของยายในวันอาทิตย์ก่อนตรุษจีน ทั้งครอบครัวและทั้งปีเป็นเรื่องเดียว: เรื่องมันเป็นแบบนี้นะ ยายรู้เรื่องนี้แล้ว ผมมาเดือนเดียว เดือนนั้นมีเรือ แล้วเรือล่ะ เสร็จหรือยัง กงใหม่ หน้าหนาวหน้าได้ลงน้ำครับ ยังมีหนังด้วย อย่าลืม ก็เลยเป็นหกปี อย่างนี้แหละ ยังไม่จบ ปีหน้ายายเก้าสิบ แล้วแจ็คพูดสุนทรพจน์: เรื่องต่าง ๆ เป็นมาได้ยังไง และตอนจบของเลเวลนี้.