ไทย
พ่อแม่ของแจ็กบินมาจากซีแอตเทิล สองครอบครัวพบกันที่ท่าเรือและบนเรือของครอบครัวไปอยุธยา และบนแม่น้ำในเทศกาลลอยกระทง แจ็กขอน้ำแต่งงาน จากนั้นก็ถึงการคุยกับลุงชัย เรียนการเล่าถึงสิ่งที่ผู้คนพูด และคำสุภาพที่ครอบครัวไทยใช้ดำเนินชีวิต
คำแนะนำเสียง: อังกฤษ
บทเรียน 2 บทเรียนแรกฟรี การสมัครสมาชิกจะปลดล็อกส่วนที่เหลือ ทั้งที่นี่และในแอป
ระดับกลาง ระดับ 3 - ตอนที่ 1
บทเรียน 1 ถึง 10ร้านก๋วยเตี๋ยวของป้าอ้อยเช้าวันอาทิตย์ เพิ่งวางสายโทรศัพท์: แจ็ค แม่ของเธอว่าไงบ้าง?
อู่ของช่างวิชัยที่คลองบางหลวงตอนเช้า: ช่างครับ ขอเวลาสักครู่ครับ; ว่ามา แจ็ค มีอะไร?; ขอหยุดสามวันได้ไหม?; เมียผมถามว่ามีใครลาหรือเปล่า; ขอโทษครับ พ่อซื้อบัตรแล้ว; ได้ สามวัน พ่อสอนแจ็คเหรอ?; ครับ พ่อถามว่าทำมือไหม; ใช่ พามาที่อู่สิ: รายงานคำถามแบบใช่/ไม่ใช่ด้วย “ว่า…ไหม”.
โถงผู้โดยสารขาเข้าที่สุวรรณภูมิตอนตีห้า ตี๋อยู่ข้างแจ็ค: ผู้โดยสารจากโตเกียว ประตูสาม; นั่นไง แม่คุณไม่เปลี่ยนเลย; แม่ฝากผมบอกคุณว่าขอบคุณ; พ่อแม่เพื่อนก็คือพ่อแม่เรา; พ่อฝากผมถามว่าเรืออยู่ไหม; ยังอยู่ บอกเขาว่าคุณมาหนึ่งเดือน; แม่บอกให้ผมถามว่าขอกอดได้ไหม; ไหว้ก่อนแล้วค่อยกอด: ฝากข้อความต่อกัน.
ปากซอยตรงท่าเรือ พวงมาลัยมะลิและน้ำเย็น ป้าอ้อยกับลุงชัยอยู่ที่ประตู: ยินดีต้อนรับ เชิญข้างใน; เชิญนั่ง น้ำเย็นก่อน; แม่บอกว่าพวงมาลัยหอมมาก; ห้องข้างบนพร้อมแล้ว; พ่อแม่ฉันมีโรงแรมแล้ว; โรงแรมเหรอ?
บ้านหลังท่าเรือ แม่ของแจ็คไหว้ตามที่เขาสอนในแท็กซี่: นี่แม่ของแจ็คเหรอ?
โต๊ะของป้าอ้อยในเย็นวันแรก ส้มตำ ปลาเผา และข้าวเหนียวจากตะกร้าคุณยาย: แจ็ค บอกพ่อให้กินเพิ่มหน่อย; พ่อบอกว่าอิ่มแล้ว; บ้านนี้แขกกินก่อน; แม่ถามว่านี่เรียกว่าอะไร; ส้มตำ แม่ถามว่าพริกกี่เม็ด; สอง คุณยายว่ามันไม่เผ็ด; คนไทยถามว่ากินข้าวหรือยัง; พ่อถามว่าตอบยังไง; ผมอิ่มแล้ว แต่ขออีกช้อน: คำถามที่ถูกรายงานจะคงคำถามไว้ และคำศัพท์บนโต๊ะอาหาร.
ปากซอย พ่อของแจ็คกำลังจะซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ของนุ้ยไปถนนใหญ่: ผมได้ยินว่าพ่อคุณมาแล้ว; พี่นุ้ย ไปช้า ๆ หน่อยนะครับ; ผมได้ยินมาว่าอเมริกาไม่มีมอเตอร์ไซค์; พ่อบอกว่าเคยมี; เขาว่ากันว่าบ้านอเมริกาใหญ่; พ่อบอกว่าจริงครึ่งเดียว; บอกเขาว่าคันนี้เคยขนตู้เย็น; พ่อบอกว่าตอนนี้เขาเชื่อแล้ว: ได้ยินว่า… และเขาว่ากันว่า….
อู่ของช่างวิชัยที่คลองบางหลวง พ่อของแจ็คถือขวานถากแบบไทย: อู่นี้อยู่มาตั้งแต่สมัยพ่อผม; คุณต่อเรือมากี่ปีแล้ว?
ร้านขายผ้าไหมบนถนนเจริญกรุง น้ำมาด้วยกันกับแม่ของแจ็ค: เชิญดูได้ค่ะ ดูฟรี; ผมมาซื้อผ้าไหมให้แม่; ทอมือจากอีสาน; แจ็คเลือกให้แม่หน่อย; แม่บอกว่าชอบสีฟ้า; สีฟ้าเหมือนสีเรือเลย ผมทาเอง; สองพันห้า ราคาแม่; เอาสีฟ้าครับ แล้วยายฝากให้ซื้อให้ด้วย: การบอกว่าซื้อหรือเลือกอะไรให้ใคร โดยใช้คำว่า “ให้” ตามหลังคำกริยา.
ท่าเรือตอนกลางคืน เรือเที่ยวสุดท้ายผูกอยู่ ตี๋กับบีอยู่กับแจ็ค: ตี๋ ผมอยากขอน้ำแต่งงาน; ขอวันลอยกระทง บนแม่น้ำ; อย่าให้แม่รู้ก่อน; แล้วลุงชัยล่ะ?
ระดับกลาง ระดับ 3 - ตอนที่ 2
บทเรียน 11 ถึง 20ร้านทองในเยาวราช เคาน์เตอร์สีแดง คนขาย: ขอดูแหวนทองได้ไหม; วงนี้มีไพลินสีน้ำเงิน; นิ้วแฟนผมเล็กกว่านี้; เราแก้ให้ฟรี ภายในสองวัน; จะเสร็จทันวันลอยกระทงไหม; ทัน วันพุธ ก่อนวันลอยกระทง; ราคาเท่าไหร่รวมค่าแก้; หมื่นสอง แล้วก็ขอให้โชคดี: ทัน, ภายใน, ก่อน.
ท่าเรือตอนห้าโมงครึ่ง เรือหางยาวลำใหญ่สุดของบ้านกำลังขนของไปอยุธยา เก้าคน: เอาน้ำไปเผื่อร้อน; พ่อถามว่ามีเสื้อชูชีพไหม; มีเก้าตัวกับสำรองอีกหนึ่ง; ข้าวเก้าถุงและเผื่อยายด้วย; แม่ถามว่าเอาร่มไหม; หน้าหนาวฝนไม่ตก แต่เอาเผื่อแดด; อย่าลืมหมอนของยาย; พ่อบอกว่ามีเชือกสำรอง: เผื่อ, และสำรอง/เผื่อให้.
แม่น้ำกว้างสีน้ำตาลเหนือนนทบุรี ลมเช้าพัด น้ำยืนข้างแจ็คตรงหัวเรือ: แม่คุณยิ้มตลอด พูดว่าอะไร; แม่รู้สึกว่าลมเย็นดี; แล้วพ่อคุณคิดว่ายังไง; พ่อคิดว่าแม่น้ำกว้างกว่าทะเลสาบ; ดูเหมือนว่าคุณเดฟอยากขับเรือ; ผมคิดว่าลุงชัยคงให้เขาขับ; ดูเหมือนว่าแม่คุณกำลังนับวัด; แม่บอกว่าวัดทุกวัดสวย: รู้สึกว่า, คิดว่า, ดูเหมือนว่า.
ร้านก๋วยเตี๋ยวริมแม่น้ำที่ปทุมธานี ป้าอ้อยสั่งให้เก้าคน: เชิญค่ะ หมูหรือเนื้อ; แม่บอกว่ากินเผ็ดไม่ไหว; ของแม่ของแจ็คไม่ใส่พริกเลย; ได้ค่ะ แล้วคุณพ่อล่ะ; พ่อของแจ็คเอาหมู เผ็ดนิดหน่อย; พ่อถามว่าขอชิมได้ไหม; ช้อนเดียว และถ้ากินไม่ไหวก็มีชา; พ่อบอกว่ากินไม่ไหวแล้ว: กินไม่ไหว, และการสั่งแบบไม่ใส่.
สี่โมงเย็นริมแม่น้ำใกล้เมืองเก่าอยุธยา เกสต์เฮาส์ของเพื่อนเก่าของลุงชัย: ถามว่าขอผูกเรือได้ไหม; ขอผูกเรือที่นี่ได้ไหม; ได้ค่ะ ทั้งอาทิตย์เลย; แม่ถามว่าขอว่ายน้ำได้ไหม; ไม่ได้ ป้ายเขียนว่าห้ามว่ายน้ำ; ยายขอนั่งที่ท่าได้ไหม; ได้ค่ะ ในห้องห้ามสูบบุหรี่; พ่อบอกว่าไม่สูบแล้ว: ขอ...ได้ไหม, ได้/ไม่ได้, และป้ายห้าม.
ซากปรักหักพังที่อยุธยาเช้าวันศุกร์ ไกด์มีบัตรไกด์: ที่นี่เคยเป็นเมืองหลวง; ช่วยเล่าให้แม่ผมฟังหน่อย; เป็นเมืองหลวงมานานกว่าสี่ร้อยปี; พ่อถามว่าหลังคาหายไปไหน; ว่ากันว่าไหม้เจ็ดวัน; มีเรือมาจากทะเลไหม; เล่ากันว่าเรือเต็มแม่น้ำ; แม่บอกว่าสวยที่สุดเลย: เล่าให้ฟังเกี่ยวกับ “ว่ากันว่า” และ “กว่าตัวเลข”.
ระเบียงเกสต์เฮาส์คืนวันพฤหัสฯ กุ้งแม่น้ำตัวใหญ่ของอยุธยาและเก้าคนในรูปเดียว: ช่วยถ่ายรูปให้หน่อย; ได้ค่ะ ยืนใกล้กันอีกนิด; แม่สองคนอยู่ติดกัน; พ่อสองคนกอดกันหน่อย; พ่อว่าดูเหมือนรู้จักกันมานาน; มองกล้องนะ ไม่ใช่มองกันเอง; อีกรูป แจ็คกับน้ำ; แล้วไปกินกุ้งด้วยกันนะ: “กัน” และ “ด้วยกัน”.
บ่ายวันศุกร์ ช่วงน้ำสงบเหนือนนทบุรี หางเสือส่งต่อให้แขก: พอผ่านสะพานให้พ่อคุณขับ; พ่อบอกว่ามือสั่น; พอพ่อขับ แม่ก็ถ่ายรูป; ฝนมา พอตกก็ผูกเรือ; พ่อถามว่าช้าลงไหม; พอฝนหยุดก็ไปต่อ; พอถึงท่าแม่ก็เปิดร้าน; พ่อว่าพอกลับจะซื้อเรือ: “พอ...ก็...”.
บ้านหลังท่าเรือบ่ายวันจันทร์ ใบตอง ดอกดาวเรือง และเทียนบนโต๊ะ: ให้แม่ลองพับ; แม่บอกว่ายากมาก; ไม่ใช่ เดี๋ยวฉันสอนใหม่; แม่บอกว่าเหมือนหมวกเลย; บอกแม่ว่าแม่น้ำชอบหมวก; ให้พ่อแจ็คตัดต้นกล้วย; พ่อถามว่าจุดเทียนทำไม; อธิษฐาน แล้วอย่าให้เทียนดับ: ให้ใครทำ, ให้ใครทำ (สั่งให้ทำ), อย่าให้.
เรือของครอบครัวหน้าท่าเรือตอนสองทุ่ม พระจันทร์เต็มดวง สองครอบครัวอยู่ท้ายเรือและเพิ่งปล่อยกระทงไปสองใบ แจ็คกับน้ำอยู่หัวเรือ: กระทงของคุณลอยตรงไหม; ตรง ของคุณลอยวน คุณอธิษฐานอะไร; ขอให้คุณตอบตกลง; ตกลงอะไร ถามมาสิ; แต่งงานกับผมไหม; ตกลง ตกลงตั้งแต่อยุธยาแล้ว; พ่อจะไปคุยกับลุงชัย; ก่อนนั้นอย่าเรียกฉันว่าคู่หมั้น: แต่งงานกับ, คุยกับ และ “ตกลง” เป็นคำเดียว.
ระดับกลาง ระดับ 3 - ตอนที่ 3
บทเรียน 21 ถึง 30ท่าเรือตอนเจ็ดโมงเช้า วันหลังลอยกระทง ตี๋กำลังแกะเชือกเรือลำแรก และบีมากับกาแฟ: แล้วไง บอกเร็วๆ; เขาบอกว่าตกลงทันทีเลย; ยินดีด้วยนะ เราเห็นจากท้ายเรือ; ขอบใจ เขาทั้งยิ้มทั้งร้องไห้; แล้วพ่อกับแม่ล่ะ; แม่บอกว่ารู้ตั้งแต่อยุธยา; ทั้งท่าเรือรู้ก่อนตี๋; วันพุธทั้งซอยจะมาตกปลา: ทั้ง...ทั้ง..., ทั้งหมด, และการถ่ายทอดคำพูดแบบคำต่อคำ.
อู่ของช่างวิชัยวันอังคาร แจ็คขอให้ครูของเขาเป็นผู้ใหญ่ฝ่ายตน: ช่างครับ น้ำตกลงแล้วครับ; รู้แล้ว ทั้งแม่น้ำรู้ แล้วไง?
ที่ท่าเรือในเย็นวันพุธหลังเรือลำสุดท้าย ไฟเปิดอยู่ แจ็กอยู่กับลุงชัยตามลำพัง ขณะที่พ่อของเขากับครูวิชัยรออยู่ที่แผงขนม: ลุงชัยครับ ขอเวลาสักครู่ได้ไหม?
บ้านหลังท่าเรือในคืนเดียวกัน ขนมถูกส่งต่อกัน ครอบครัวรีดอยู่ข้างแจ็ก: ลุงเล่าให้ฉันฟังหมดแล้ว ว่าที่ลูกเขย!
โต๊ะของครอบครัวในเย็นวันพฤหัสบดี ลุงชัยกับป้าอ้อย ครอบครัวรีด แจ็กเป็นปากเป็นเสียงระหว่างสองฝ่าย: เราตกลงกันว่าหมั้นหลังปีใหม่; ฝ่ายเจ้าบ่าวเอาอะไรมาครับ?
ปากซอยในเช้าวันศุกร์ นุ้ยบนจักรยานกับแม่ค้าที่รถเข็นผลไม้: ได้ยินว่าจะแต่งงาน จริงไหม?
เพิงหลังท่าเรือ เรือเก่าบนขาหยั่ง ลุงชัยกับพ่อของแจ็กโดยมีแจ็กอยู่ตรงกลาง: นี่เรือของพ่อผม ยังไม่เสร็จ; ทำไมยังไม่เสร็จ?
แผงของป้าอ้อยตอนตีห้าวันจันทร์ หม้อกับเตาถ่าน แม่ของแจ็กกับสมุดโน้ต: สอนวิธีทำซุปหน่อย; ใส่กระดูกก่อน แล้วรอหนึ่งชั่วโมง; รู้ได้ยังไงว่าเสร็จ?
โต๊ะของครอบครัวในคืนวันศุกร์ก่อนขึ้นเครื่อง ย่ากับน้ำ กล่องขนมที่แพ็กไว้สำหรับขึ้นเครื่อง: ถึงแม้เขาจะอยู่สามสัปดาห์แล้ว ก็เป็นครอบครัว; ถึงแม้แม่พูดไม่ได้ แม่ก็เข้าใจ; ฉันขอพูดอย่างเดียว กลับมานะ; พ่อเงียบทั้งเย็น; พ่อให้ฉันบอกว่าขอบคุณ; ไม่ต้องขอบคุณ เราก็คนกันเอง; ถึงแม้ย่าจะฟังเข้มงวด ย่าก็แพ็กขนมไว้; แม่กำลังนับวันรอถึงมกราคม: ถึงแม้, กับคำเล็กๆ ที่แปลว่า “ก็”.
ขาออกสนามบินสุวรรณภูมิในวันเสาร์ ผู้ประกาศ ป้าอ้อย ผ้าพันคอไหมและกล่องขนมในกระเป๋าถือขึ้นเครื่อง: ผู้โดยสารไปโตเกียว เชิญไปประตู 7; ดูแลตัวเอง เดินทางปลอดภัย; แม่จะกลับมาเดือนมกราคม; บ้านนี้เป็นบ้านของแม่ด้วย; แม่ฝากให้ฉันบอกลายาย; ฝากสวัสดีซีแอตเทิลด้วย; แม่จะคิดถึงคุณ; ฉันจะคิดถึงคุณ กลับมาใหม่นะ: คำล่ำลา.